Катталар ҳеч қачон ўзларича бирон нарсани тушуна олмайдилар, уларга ҳадеб ҳижжалаб тушунтириб беравериш эса охир-оқибат болаларнинг ҳам жонига тегиб кетади.

***

Бошинг оққан томонга кетаверганинг билан узоққа кетолмайсан...

***

Мабодо катталарга: “Мен қизғиш ғиштли чиройли бир уйни кўрдим, деразада ёронгул очилиб турибди, томида каптари бор”, деб айтсангиз, улар бу иморатни сира ҳам кўз ўнгиларига келтира олмайдилар. Уларга: “Мен юз минг франкли уйни кўрдим”, деб айтиш лозим – шундагина улар: “Ана гўзаллигу мана гўзаллик!”, дея хитоб қиладилар.

***

...дунёда дўстларни унутиб юборишдан ҳам қайғулироқ нарса йўқ, ахир дўст бўлиш ҳар кимга ҳам насиб этавермайди-да.

***

Биласанми... баъзан юрагинг нимадандир ғуссага тўлиб кетганда, ботаётган қуёшга бирпас термулиб ўтирсанг борми...

***

Айтайлик, мен бу дунёда на тенги, на ўхшаши бўлган бир гулни биламан, у фақат менинг сайёрамдагина ўсади. Энди бир куни жимитгина қўзичоқ шартта борсаю уни паққос еб битирса! Нима иш қилиб қўйганини ҳатто хаёлига келтирмаса...

***

Агар бошқа миллионлаб юлдузларда учрамайдиган бир гулни яхши кўрсанг, шунинг ўзи кифоя: осмонга боққанинг замон ўзингни бахтиёр ҳис этасан. “Олисларда, қайдадир менинг ҳам гулим бор”, деб шивирласанг бас – кўксинг тоғдек юксалиб кетади.

***

Осонгина фош бўлишинг муқаррар вазиятда ёлғон гапирмоқ – бориб турган ахмоқликдир!

***

Ўзингни тергаш, суд қилиб ҳукм чиқариш ўзгаларни суд қилишдан кўра минг карра қийинроқ. Агар ўзингни тўғри суд қила билсанг, демак, чиндан ҳам донишманд одам бўлиб чиқасан.

***

Ҳозир одамларнинг бирор нарсани билишга вақти қолмаган. Ҳамма нарсани тайёрлигича дўкондан олишади. Лекин дўст сотадиган дўкон йўқ-да, шунинг учун ҳам одамлар энди дўст орттирмайди.

***

Фақат болаларгина нима излаб юрганини билишади, – деди Кичкина шаҳзода. – Улар латта қўғирчоққа ҳам юрак-бағрини бериб меҳр қўяди, шу сабабли у уларга бениҳоя қадрли бўлиб қолади. Шу сабабли ҳам боладан қўғирчоғи тортиб олинса, ўксиб-ўксиб йиғлайди...

***

Саҳро менга ҳамиша ёқади. Қум барханига чиқиб ўтирасан, ҳеч нарса кўринмайди, ҳеч нарса эшитилмайди, аммо барибир саҳро қўйнида нимадир билинар-билинмас ялтирайди...

***

Энг асосий нарсани кўз илғамайди, у сийратда, ботинда пинҳон...

***

Одамлар жон-жаҳди билан тезюрар поездларга ошиқиб, нима излаётганини ўзлари ҳам англамайди... Шунинг учун ҳам ором нелигини билмай гоҳ бир томонга, гоҳ иккинчи томонга зир югурадилар. Лекин бари беҳуда...

Бекзод САЙФИЕВ тайёрлади.