Янги ўқув йили бошланганда ўқитувчи ўқувчилар қаршисида 100 долларлик купюрани ушлаб тураркан: “Агар ким бу пулни олишни истаса, қўлини кўтарсин” деди.

Хонадаги ҳамма ўқувчининг қўли юқорига кўтарилди, ўқитувчи уларга: “Мен бу пулни шу ерда кимгадир бераман, лекин биринчи навбатда, менга эътибор беринг” деб таъкидлади.

У пулни қўлида обдан ғижимлади ва яна сўради: “Буни ҳали ҳам хоҳлайсизми?”. Қўллар яна юқорига кўтарилди. Кейин ўқитувчи пулни полга ташлади, уни оёғи остида роса топтагач, қайтиб қўлига олди. “Ҳозир-чи?” деб сўради у яна. Қўллар ҳамон юқорида турарди.

“Ҳурматли ўқувчилар, умид қиламанки, сабоғимни тушундингиз. Бу пулга нима қилганим муҳим эмас, сиз барибир уни олишни хоҳлайсиз. Чунки  уни минг ғижимлаб, топтаганим билан у 100 долларлик қийматини йўқотмайди”.

У яна гапида давом этди: “Сиз билан ҳам шундай. Сизнинг ҳаётингизда ҳам йиқилиш, кўтарилиш ва шунга ўхшаш вазиятлар бўлади. Нима бўлишидан қатъий назар, сиз  ҳам ўз қадрингизни йўқотманг”.

Инглиз тилидан Беҳруз ХУРРАМ таржимаси