Аксиома (юнонча axioma) – ўз-ўзидан равшанлиги, аёнлиги сабабли исботсиз қабул қилинадиган ҳолат, тасдиқ, фикр. Дедуктив қуриладиган илмий назарияларда асосий тушунчаларнинг бошланғич хоссалари. Айният қонуни, зиддият қонуни, учинчи истисно қонуни мантиқий аксиома ҳисобланади. Аксиомага мисол сифатида Евклид геометриясининг параллеллик аксиомасини келтириш мумкин: “Текисликда А тўғри чизиққа тегишли бўлмаган О нуқта орқали шу тўғри чизиққа биттадан ортиқ параллел тўғри чизиқ ўтказиш мумкин эмас”. Архимед аксиомаси, Цермело аксиомаси Юнонистонда пайдо бўлган, биринчи маротаба Аристотель асарларида ишлатилган. Абу Наср Форобий, Умар Ҳайём, ал-Хоразмий ва бошқа алломалар ҳам аксиомани атрофлича текширишган.