Жаргон (фр. jargon — сафсата) — бирор ижтимоий гуруҳнинг ўзига хос мулоқотида учрайдиган сўзлар ва атамаларни ифодалайдиган тушунча. Жаргон муайян ижтимоий муҳитда юзага келади, турли шева ҳамда лаҳжалардан фарқ қилади. Кўп ҳолларда, жаргон инсон маънавиятидаги салбий қусурлардан бири сифатида намоён бўлади. Уни кучли ривожланган ва аниқ терминларга эга бирор касб тили билан аралаштирмаслик лозим. Жаргон барқарор бўлмайди, у ҳам тил, ҳам услубий жиҳатдан турли-туман ва тезда ўзгарувчан хусусиятга эга. Ёшлар орасида “кетдим” ўрнига “сирпандим”, “пул” ўрнида “соққа”; санъаткорлар орасида “хизмат учун ҳақ олмаслик” ўрнида “том сувоқ”, “пул” ўрнида “якан” ва шу каби жаргонлар учрайди. Жаргон баьзида бадиий ижодда асар қаҳрамони хусусияти, табиатини очиб бериш учун хизмат қилади.  Жаргонлар турли тилларда сўзлашувчи халқлар вакилларининг бир-бирлари билан алоқа қилишида ёки турли халқ вакиллари йиғиладиган жойлар (масалан, чегара, портлар)да ҳам пайдо бўлади. Жаргонлар қайси ижтимоий гуруҳ орасида юзага келган бўлса, деярли фақат шу гуруҳ вакиллари учун тушунарли бўлади, шу тоифадаги- ларнинг вазият, шароит тақозосига кўра бошқалардан яширин тутиладиган мақсадларига  хизмат қилади.