Ҳидоят – тўғри йўл, Ҳақ таоло даъват этган, амр этган йўл, ҳақиқий эътиқод йўлидан юриш, залолатнинг қарама-қаршиси. Ҳидоят Аллоҳ ўз бандалари учун кўрсатган энг тўғри йўл ҳисобланади. Қуръони Каримнинг кўплаб оятларида ҳидоят тўғрисида маълумотлар бор. Уларда таъкидланишича, Аллоҳ таоло ҳидоят йўлига ҳаммани ҳам бошламайди, балки ўзи хоҳлаган, танлаган кишиларнигина бу неъматга мушарраф этади. Ҳатто Пайғамбаримиз (с.а.в.): «Сен хоҳлаган кишингни ҳидоятга эриштира олмайсан, лекин Аллоҳ ўзи хоҳлаганига ҳидоят ато қилур» деган мазмунда оят нозил қилинган. Ҳидоят сари даъват қилиш яхши, лекин унга эришиш Аллоҳнинг изни билан амалга ошар экан. Ҳидоят имон-эътиқодни мустаҳкамлайди, маънавиятни шакллантириш асоси ҳамда омили ҳисобланади. Ҳидоятнинг мазмун-моҳиятини маънавий фазилатлар ташкил қилади.