Касалхона деразасидан кўчага термулиб турган бемор аёл пастда қўлтиқлашиб кетаётган эру-хотинга қараб хўрсинди. Одамлар қандай бахтиёр-а! Шундай иссиқ, диққинафас хонада зерикиб ўтиришга маҳкумман. Улар эса...

Эр-хотиннинг ҳам кўнглидан шу гаплар ўтаётганди. Айниқса, аёли касалхонага туташ майдончада боласини ўйнатаётган келинчакка ҳавас билан тикилди: “Эҳ, қанийди, бизнинг ҳам болаларимиз бўлса, уларни эркалаб ўйнатсак...”

Иттифоқо, келинчак ҳам шу дақиқаларда бахти тўкис эмаслигини хаёлидан ўтказаётган эди. У болалигидан шифокор бўлишга, оппоқ ҳарир либос кийиб, одамларга шифо улашишга ҳавасманд эди. Аммо тақдир унга буни раво кўрмади. Ёш турмушга бериб юборишди.

Шу пайт келинчакнинг ёнидан бир шифокор аёл ҳорғин қиёфада шошиб ўтди. Келинчак эса унинг оппоқ халатига ҳавас билан тикилиб қолди.

Шифокор палатага кириб, беморга укол қилди. У ҳаддан ортиқ чарчаганди. Уй ва ишхона ўртасида жони ҳалак. Ароқхўр эри ҳар куни ичиб келиб, жанжал кўтаради. Ишда эса ҳар хил иғво гаплар чайналади.

“Эҳ, мана шу беморчалик ҳам бахтли эмасман-а, – деб ўйлади у ҳам. – Булар ҳар куни тўйиб-тўйиб ухлайди, ҳаловати бор...”

Иномжон ШАВКАТ

Oyina.uz'ни Телеграмни кузатинг!