Фарзанд (форсча бола, ўғил, қиз, насл) – ота-онанинг ўзларидан кейин қолдирадиган зурриёди. Фарзанд оила қувончи, ҳаётнинг, аждодлар моддий-маънавий ҳаётининг давомийлигини таъминловчи воситадир. Маънавий жиҳатдан кимнинг боласи бўлишидан қатъи назар, ёш жиҳатдан улуғ инсонлар – аждодлар, ёш жиҳатдан кичик инсонлар – авлодларга нисбатан қўлланадиган тушунча. Фарзанд тушунчаси, шунингдек, инсон томонидан амалга оширилган ишларнинг улуғлигини ифодалаш ва унда инсон меҳнатининг ўрнини кўрсатиш маъносида ҳам ишлатилади ва бу меҳнатнинг халқ, миллат, тамаддун, коинот, ер сайёрасига тегишлилигини ҳам ифодалайди. Масалан, «Ер фарзанди», «халқ (миллат) фарзанди», «Коинот фарзанди» ва ҳоказо. Жумладан, миллатимиз, халқимиз ичидан етишиб чиққан жуда кўп инсонлар дунё халқлари томонидан ана шундай атама билан тилга олинади. Айни вақтда атама ўзидан кичикка нисбатан иззат, умуминсоний маънода эса чуқур ҳурмат маъноларини англатувчи тушунчадир.