Ташқи кўриниш – инсоннинг ким ва қандай эканлиги ҳақида дастлабки маълумот берувчи, унинг турмуш тарзи ва ҳаётида муҳим аҳамиятга эга бўлган ташқи ҳолати. Аксарият ҳолларда инсоннинг ташқи гўзаллигига нисбатан юзаки муносабат билдирилади; ташқи гўзаллик шахснинг чинакам ўлигини намоён қилишига тўсқинлик қилувчи, ўткинчи ҳодиса сифатида қаралади. Ҳозирги давр бундай фикрларни қисман рад этади. Чунки, инсоннинг ташқи гўзаллиги нафақат ўзига, балки бошқаларнинг фаолиятига ҳам ижобий таъсир кўрсатади. Зеро, ташқи кўриниш: 1. Одамнинг ўтаётган кунини сермазмун ва хайрли қилади, кайфиятини кўтаради; 2. Инсоннинг ҳаётдан баҳраманд бўлиш онларини ширин қилади ва унга завқ бағишлайди; 3. Одамни очиқ кўнгилли, сертакаллуф ва олижаноб этади; 4. Инсоннинг ҳурматини оширади ва унинг келажагини белгилайди. Инсон ўзининг ташқи кўринишига кўпроқ эътибор қаратади. Бу, одатда, чиройли кийиниш, ўзига оро бериш орқали намоён бўлади. Инсоннинг бундай интилишлари унинг ўз хоҳиш-истаги ва ихтиёри билан амалга оширилаётгани боис объектив ёки субъектив таъсирлар бу фаолиятга кескин қаршилик қила олмайди. Мода ҳам аслида инсоннинг ўз ташқи кўринишини такомиллаштириш зарурати натижасида юзага келади, дейиш мумкин. Инсоннинг муомала одоби унинг ташқи кўриниши учун устувор бўлмаса-да, лекин уни бир қадар юксалтиришда муҳим аҳамиятга эга. Бироқ, ҳар қандай ҳолатда ҳам ташқи кўринишда меъёр асосий ўринни эгалламоғи лозим. Ташқи гўзалликни такомиллаштириш ботиний гўзалликни поймол этиш ҳисобига амалга оширилмаслиги керак. Акс ҳолда, ташқи кўринишни такомиллаштиришга нисбатан бундай ёндашув инсон гўзаллигининг мукаммаллашувига салбий таъсир кўрсатади. Ҳозирги пайтда ташқи кўринишни такомиллаштиришнинг биологик ва тиббий воситалари мавжуд. Шунингдек, дунёнинг тараққий этган мамлакатларида кўплаб эстетик марказлар ташкил этилган бўлиб, бу марказлар ташқи кўриниш борасида амалий аҳамиятга доир тадбирлар ишлаб чиқиб, ташқи кўринишнинг анъанавий усулларини замон талаблари билан уйғунлаштиришга ҳаракат қилмоқда.