Очиққўллик – инсон маънавий қиёфасига хос хусусият, сахийлик, қўли очиқлик, ҳотамтойлик маъноларини англатадиган тушунча. Очиққўллик ҳар кимга ҳам насиб қилаверадиган хусусият эмас. Бундай хусусият айрим одамлардагина учрайди, шунингдек у бойларга ҳам, камбағал одамларга ҳам хос бўлиши мумкин. Очиққўллик хусусиятига эга бой-бадавлат кишилар кам таъминланган, кўп болали, иқтисодий жиҳатдан қийналиб қолган оилаларга савоб учун доимий равишда ёрдам кўрсатиб келади. Баъзан ўртаҳол кишиларда ҳам очиққўллик хусусияти бўлади. Бу уларга аждодларидан ўтган бўлиши мумкин. Кўринадики, очиққўллик сўзи маънавиятга бевосита тегишли, негаки, маънавий етук кишигина очиққўллик бўлиши мумкин. Ўзбек халқига очиққўллик хусусияти азалдан хос, унинг бу хусусияти, айниқса, II Жаҳон уруши давридаги оғир дамларда синалган ва бошқа халқлар томонидан тан олинган. Шунинг учун очиққўллик халқимиз маънавиятидан чуқур ўрин олган, миллий менталитетимизга хос хусусият сифатида қадрланади. Ўзбек халқининг очиққўллик хусусияти ёзувчи Раҳмат Файзийнинг «Ҳазрати инсон» романи ва шу роман асосида ишланган «Сен етим эмассан» фильмида ёрқин ифода этилган.