Олифта(лик), олифтагарчилик – амалиётда ҳам ижобий, ҳам салбий маънода қўлланадиган ибора. Ижобий маънода олифта замонавий модага мос равишда кийинган озода, ораста кишига, салбий маънода эса яхши кийинган, лекин ўзини тута олмайдиган, қилиғи хунук шахсга нисбатан қўлланади. Салбий маънодаги олифта ижобий хусусиятларнинг акси ҳисобланади. Олифтага «ор» ва «орият» тушунчалари антоним сифатида қўлланади. Ор ўзига муносиб ёки эп кўрилмаган ишдан, нарсадан хижолат тортиш, уялиш, номус қилиш туйғусидир. Орият ор-номусдан ташқари, иззат-нафс, қадр туйғусидир. Одатда, ориятли одамлар ўзи ва оиласининг қадрини юксак тутади, ўзгаларни ҳам қадрлайди. Салбий маънодаги олифта эса юқоридаги хусусиятлардан бутунлай мосуво бўлган шахслар ҳисобланади. Олифта миллат доирасида чекланиб қолган хусусият эмас.