ГАРМОНИЯ (юн. harmoniya — алоқа, уйғунлик) - маълум тизим элементлари, таркибий қисмлари ривожланишининг муайян даврида ўзаро мувофиқ, мутаносиб, узвий боғлиқлик ва алоқадорлик ҳолатини англатувчи тушунча. Гармониянинг намоён бўлиш шакллари кўп. Масалан, фалсафада мазмун ва шакл, бутун ва бўлак, система ва эле- ментлар ўртасидаги мутаносибликка нисбатан ишлатилади; мусиқа санъатида кўпчилик ижро этадиган қўшиқлар (хор) ёки куйлардаги уйғунликни билдиради; оилада эр ва хотин ўртасидаги бир-бирига мослик, баҳамжиҳатлик ва тотувликни англатади, маънавиятда ўзаро ҳурмат ва бағрикенглик асосига қуриладиган барқарорлик ва инсоний муносабатлардаги ўзаро уйғунликни ифодалайди.