Маишатбозлик – юксак маънавият тамойилларига зид тушунча бўлиб, маишат, айш-ишратга берилишни ифодаловчи иллат. Маишатбозлик атамаси барча замонларда салбий маънода қўллаб келинган. Маишатбозлик фақат ўз манфаатини кўзлаган, бировларнинг ҳисобига айш-ишрат қилишга интилаётган кишилар учун хос хусусият ҳисобланади. Маишатбозлик покиза оиланинг, фарзандлар тарбиясининг кушандаси ҳисобланади. Чунки маишатбозликга ружу қўйган одам оиласи, фарзандлари, ота-онасини унутади, маишатбозликни деб у ҳамма нарсадан кечишга тайёр бўлади. Бу эса жамият учун хавфлидир. Бундан ташқари, айрим ривожланган мамлакатлар ижтимоий ҳаётига тобора чуқурроқ сингиб бораётган истеъмолчилик фалсафаси, улкан «лаззатланиш, айш-ишрат» индустриясининг яратилгани шарқона маънавиятга тамоман зид бўлган ғайриахлоқий хатти-ҳаракатларнинг қонунийлаштирилиши ва энг хатарлиси, бу каби маънавий иллатларни бошқа мамлакатларга тиқиштиришга уринишлар маишатбозлик авж олишига хизмат қилади, айниқса, ёшларимизнинг ахлоқ-одоби, маънавиятини издан чиқариши мумкин бўлган ғоят жиддий таҳдиддир. Шунинг учун бундай хавф-хатарларга қарши изчил кураш олиб бориш, уларнинг моҳияти, мақсадлари ва оқибатларини ёшларимизга тушунтириш маишатбозликнинг олдини олишда муҳим аҳамият касб этади.