Мадҳия (арабча мақтов, таъриф) – бирор шахс, воқеа ёки нарсанинг мақтовига бағишланган бадиий асар. Мадҳия муайян халқ, миллат, давлат ва жамиятнинг орзу-интилишлари, маънавияти, тарихи, бугуни ва истиқболини ўзига хос тарзда ифода этадиган тушунча. Баъзан асарнинг бир қисми ҳам мадҳиядан иборат бўлиши мумкин. Араб, форс ва ўзбек мумтоз адабиёти анъаналарига кўра, ҳар бир йирик эпик асарнинг бош қисмида (асосан, шеърий) мадҳиялар ўрин олган. Одатда бу мадҳиялар аввало Худога, пайғамбар ва ҳукмдор ва бошқага бағишланган. Шунингдек, шоирлар орасида ўзларидан аввал яшаб ижод этган буюк шахсларга мадҳиялар бағишлаш ҳам урф бўлган (масалан, Навоийнинг «Хамса»сидаги достонлар муқаддимасида Низоми, Хисрав Деҳлавий, Жомий мадҳи). Мадҳия характеридаги асар турли жанрларда (маснавий, ғазал, мухаммас ва бошқа) ёзилиши мумкин. Муайян давлатга бағишланган шеърий-мусиқий асар ҳам мадҳия ҳисобланади.