Инқироз (арабча орқага кетиш, пасайиш, тугаш, охир бўлиш, битиш) – маълум бир воқеликнинг табиат ва жамият тараққиётининг объектив қонуниятларига зид келиб қолиши, муайян жараёнларнинг вақт ўтиши билан янгича талабларга жавоб бера олмаслиги туфайли юз берадиган танглик ҳолатини англатадиган тушунча. У жамият ҳаёти, турмуш тарзининг барча соҳаларини қамраб олиши мумкин. Инқирозни келтириб чиқарувчи сабаблар турлича бўлади. Айтайлик, маълум бир тузумлар, ижтимоий-иқтисодий муносабатлар аввалбошданоқ тараққиётнинг объектив қонуниятларини инкор қилган ҳолда амал қилгани туфайли таназзул ҳолати юз беради. Шу билан бирга, ўз вақтида илғор саналган тузум ва муносабатлар вақти келиб тараққиётга ғов бўлиб қолиши, янгича талабларга жавоб бера олмаслиги мумкин. Бу ҳол ҳам табиий тарзда инқироз ҳолатларини келтириб чиқаради. Иқтисодий инқироз жамият объектив қонуниятларига зид бўлган иқтисодий фаолият туфайли юз берадиган бўлса, маънавий ва руҳий инқирозга инсон камолотининг маънавий ва руҳий жиҳатларига номутаносиб бўлган жараёнлар, воқеа ва ҳодисалар сабаб бўлади. Жамиятдаги инқироз ҳолатларининг олди олинмаса, у бошқа соҳаларга ҳам ўз таъсирини ўтказиши мумкин.