Етим(лик) – ота-онасиз қолган болалар ҳолатини ифода этадиган ижтимоий тушунча. Етим, яъни ўз оиласидан, яқинларидан вақтинча ёки бутунлай маҳрум бўлган ёхуд муайян сабабларга кўра, ота онасидан ажралган давлатнинг алоҳида ҳимоясида бўлади. Шарқда азалдан Етим-есирларга ғамхўрлик қилиш, уларнинг бошини силаш, меҳр-оқибат кўрсатиш юксак қадрият сифатида эъзозлаб келинади. Мустақиллик йилларида яхшилик ва эзгулик, олижаноблик ва меҳр-оқибат, бағрикенглик ва саховат каби муқаддас тушунчалар қарор топиб бораётган давлатимизнинг, кўплаб ватандошларимизнинг хайрли, савобли ишларида, хусусан, етим болаларни моддий ва маънавий жиҳатдан қўллаб-қувватлаш, хатна тўйларини ўтказиш, ўқиш ва оила қуришига кўмаклашиш, жамиятда ўз ўрнини топишга ёрдам бериш каби амалларда намоён бўлмоқда. Бу ҳол жамиятимизнинг инсонпарварлашуви, мамлакатда инсон ҳақ-ҳуқуқ ва манфаатлари олий қадрият эканидан далолатдир.