Гиёҳвандлик (наркомания) – инсон маънавиятига зид бўлган, унинг ижтимоий-руҳий ҳолатини буткул издан чиқарадиган ғоят хатарли иллат, бедаво хасталик. Унга чалинган кишилар борган сари ҳолдан тояди, ҳиссиётлари қўполлашади, маънавий қиёфасидан маҳрум бўлади, феъл-атворида ахлоқ-одоб меъёрларига беписандлик, хатти-ҳаракатларида тажовузкорлик намоён бўлади. Одатда гиёҳвандлар аср вабоси – ОИТС хасталигига йўлиқиб, ҳаётдан эрта кўз юмади. Гиёҳвандлик – жиноятчиликнинг ўсишига, ёшларнинг бузилишига, ҳатто миллат генофондининг айнишига олиб келиши мумкин. Шунинг учун ёшларни бу бало-қазодан асраб-авайлаш, уларни санъат, адабиёт, спортга ошно қилиб, баркамол инсонлар этиб тарбиялаш куннинг энг долзарб вазифаларидан биридир.