Атроф-­муҳитни асраш – она табиат олдидаги маънавий қарздорлик асосида шаклланадиган туйғу; ер, ер ости бойликлари, сув, ўрмон, ҳайвонот ва ўсимлик дунёси ҳамда атмосфера ҳавосини муҳофаза қилиш, табиатни сақлаш, қайта тиклаш, атроф-муҳитнинг биологик хилма-хиллигини асрашга қаратилган фаолият. Атроф-муҳитни асраш табиий бойликларни сақлаш ва улардан унумли, оқилона фойдаланишни назарда тутиб, табиат ва жамият ўртасидаги муносабатлар уйғунлигини таъминлаш йўлида олиб бориладиган кенг миқёсдаги ижтимоий, иқтисодий, маънавий, технологик, ҳуқуқий ва бошқа тадбирлар тизимини ўз ичига олади. Ўзбекистонда атроф-муҳитни асраш табиий 1992 йил 9 декабрда қабул қилинган «Табиатни муҳофаза қилиш тўғрисида»ги қонун асосида тартибга солинади.