Болалигимда қаттиқ шамол бўлса, дарахтларни кесиб ташлаш керак, деб ўйлардим. Чунки бола тасаввуримда қутурган бу шамолни айнан дарахтлар пайдо қилаётгандек бўлаверарди. Шамол Қува, Қўқон томондан келарди. Чунки мен туғилиб ўсган Мингтепа (Марҳамат)нинг фақат Ғарб – Қува томони очиқ бўлиб, қолган барча тарафи баланд тоғу адирликлар билан тўсилган эди-да. Яъни гўёки катта бир косанинг ичида яшардик.

Йиллар ўтди. Улғайдик. Бола тасаввурим ҳам қотиб қолмади, ҳаракат қилди, йўл босди, ниҳоят, дарахтлар шамолни пайдо қилмаслигини, аксинча, тўсиб, унинг кучини, чангини, даҳшатини кескин камайтиришини, шунингдек, инсон учун, тирик жон учун битмас туганмас фойдали ҳаво (кислород) ишлаб чиқаришини тушуниб етди.

Қизиқ, бизнинг дарахткесгич, кўлқуритгич раҳбарлар қачон улғаяр экан?!..

Фотода: Тошкент марказидан 30 км узоқдаги машина ойнаси. Энди уларга бемалол ёзиш мумкин. Масалан, шеър! Бироқ ёзмаган маъқул. Чунки шеър қарғишга айланиб кетиши мумкин-да...

Улуғбек Ҳамдам

2021 йил, 5 ноябрь