Адабиёт (арабча одоблар йиғиндиси) – умуминсоний маънавиятнинг таркибий қисми, адабий фаолият натижаси, жамият ҳаёти ва унинг такомиллашувида муҳим аҳамият касб этадиган ижод соҳаси.

Адабиёт икки маънода қўлланади:

1) кенг маънода – барча китоб турлари, газета ва журналларга нисбатан;

2) тор маънода – бадиий адабиёт, турли жанрдаги бадиий асарлар мажмуи.

Бадиий адабиёт кишилик тараққиётининг маълум бир босқичида юзага келган бўлиб, дастлаб оғзаки ижод намунаси сифатида яратилиб, тилдан-тилга ўтиб, бойиб, сайқалланиб борган. Ёзув пайдо бўлиб, одамларда ёзма нутқ, ёзув маданияти ривожланиши билан ёзма бадиий адабиёт ҳам шакллана бошлади. Бадиий адабиёт ҳар қайси халқ маънавиятини асрлардан асрларга олиб ўтадиган асосий воситалардан биридир. Оғзаки ва ёзма адабиёт қайси халққа мансублигига қараб, ўша халқ номи билан қўшиб юритилади. Масалан, ўзбек адабиёти, грек адабиёти, немис адабиёти ва ҳоказо.