Афв этиш (кечириш) – бағрикенглик, мардлик ва олижаноблик, юксак гуманизм ифодаси бўлган, муҳим тарихий сана ёки умуммиллий воқеалар муносабати билан суд ҳукмига кўра жазо тайинланган шахс (маҳкум) ёки шахслар гуруҳининг гуноҳидан кечишга қаратилган сиёсий акт.

Ўзбекистонда афв этиш ҳақидаги Ўзбекистон Республикаси суд идоралари жазога ҳукм қилган шахсларга нисбатан уларнинг ўзлари томонидан афв сўраб берилган илтимосномага биноан қабул қилинади. Афв этиш акти маҳкумларни асосий ёки қўшимча жазодан бутунлай ёки қисман озод қилиш; жазонинг ўталмай қолган қисмини енгилроқ жазо билан алмаштириш; судланганликни олиб ташлаш кўринишларида амалга оширилади. Афв этиш масаласи кўрилаётганида содир этилган жиноятнинг ижтимоий хавфлилик даражаси, маҳкумнинг шахси, унинг хулқи, меҳнатга муносабати, жазони ўташ жойларидаги ташаббускор ташкилотлар фаолиятидаги иштироки, қилмишига чин кўнгилдан пушаймон бўлиши, етказилган зарарни ўз ихтиёри билан қоплагани каби ҳолатлар эътиборга олинади. Амалдаги қонунчиликка биноан, афв сўраб берилган илтимоснома рад этилган тақдирда, олти ойдан кейин яна шундай ариза билан мурожаат қилиш мумкин. Маҳкум афв этилса, бу ҳақда Президент фармони чиқарилади ва ижро этиш учун юборилади.