Закот (арабча поклик, покланиш; садақа) –

1) мол-мулк ва даромаддан бериладиган хайр-эҳсон;

2) исломнинг бешта асосий талабларидан бири.

Шариатга мувофиқ, муайян бойликка эга бўлган катта ёшдаги мусулмон киши закот беради. Закот берувчининг маблағи ўзи ва қарамоғидагиларининг зарурий эҳтиёжларидан ортиқча бўлиши лозим. Бу маблағга кишининг жамғармаси, дўконда сотиладиган нарсалари, сотаман деб олиб қўйган нарсалари, бировга берган қарзи киради. У йилда бир марта берилиши шарт бўлган хайр-эҳсон (садақа) қаторига киради ва айни вақтда ибодат ҳисобланади. Закот миқдори маблағларнинг 1/40 улуши (2,5%)га тенг, уни закот беролмайдиган мусулмонлар олишга ҳақли. Закот аввал қариндошлар орасидаги муҳтожларга, бундай қариндошлар бўлмаса, камбағал, қарздор, мусофирларга берилади. Деҳқонлар ва чорвадорлардан олинадиган закот миқдори бир оз бошқачароқ белгиланган. Закотнинг асл ҳикмати фақир ва муҳтожларнинг ҳожатини чиқармоқдир.