Emotivizm (inglizcha emotive – hissiyotni keltirib chiqaruvchi, qo‘zg‘altiruvchi) – mantiqiy pozitivizmning g‘oyalari va metodologiyasi asosida vujudga kelgan axloqiy nazariya. Mazkur nazariyaga ko‘ra, axloqiy hukmlar, atamalar haqiqiy ham, yolg‘on ham emas, bilish mazmunidan mahrumligi bois ularni tajriba yo‘li bilan tekshirib bo‘lmaydi. Ularning ahamiyatli tomoni axloqiy hissiyotlarni namoyon qilishga xizmat qilishdangina iborat. Emotivizm axloqiy tasavvurlarni o‘z-o‘zidan vujudga keladi deb hisoblaydi. Emotivizm XX asrning 20-40-yillarida Buyuk Britaniya, Avstriya, AQSHda keng tarqaladi. Ayer, Rassel, Karnap, Reyxenbax kabilar emotivizmning yetakchi vakillari hisoblanadi.