Yaqinda mashhur bir aktyorning o‘z qishlog‘iga sayohat qilgani haqidagi ko‘rsatuvni tomosha qildik. U bolaligi o‘tgan hovlini aylanib tandirga yaqin joydagi ariq bo‘yida to‘xtadi.

– Bu yerda onam ekadigan qora rayhonlar bo‘lardi, – dedi sekin. – Hozir ekishmay qo‘yishibdi.

Ko‘rsatuvning shu joyi menga g‘alati ta’sir qildi. Toki onang bor ekan, rayhonlar o‘sadi, ko‘nglingizni o‘stirib o‘saveradi. Onang yo‘q bo‘lsa-chi?

Rishtondan Beshariqqa kelin bo‘lib tushganman. Bu yerda jambilni deyarli bilishmas ekan. Jambil shunaqa xushbo‘y hidli o‘simlikki, taomga qo‘shsangiz uni mazali qiladi.

Ha, endi tushundimki, Vatan onalarimiz ekkan rayhon-u jambillardan, ariqlarda oqib borayotgan kulcha nonlardan boshlanadi... 

Nazokat ZAYLOBAVA