Bixeviorizm (ing. behaviour - xulq) - 1) psixologiya fani doirasida rivojlanayotgan ilmiy yo‘nalishlardan biri. Uning tadqiqot predmeti kuzatish mumkin bo‘lgan xatti-harakat, faoliyatni o‘rganishdan iborat; 2) hayvonlar xatti-harakatini o‘rganish asosida ularni insonni tadqiq etish va faoliyatini boshqarish sohasida qo‘llashga tayangan yondashuv. Bixeviorizmga XIX asr oxiri va XX asr boshida amerikalik olim E. Torndayk tomonidan asos solingan. Falsafiy asosi – pragmatizm.  Bixeviorizm vakillari amaliy psixologiya va uning introspektiv (o‘zini o‘zi kuzatish) uslubiga qarshi chiqib, empiriklarni subektivizmda ayblaydi. Bixevioristlar nazarida, psixologiya falsafasiga emas, balki tabiatshunoslik fanlariga tayanib kuzatish, eksperiment o‘tkazishi, subektiv uslubdan obektiv uslubga suyanishi lozim. Bixeviorizm tirik mavjudotlar ruhiy dunyosini o‘rganish bevosita hissiy organlar yerdami bilan aks ettiriladigan narsa va hodisalarga yo‘naltirilishi kerak, degan g‘oyani ilgari suradi. Bixeviorizm nazariyasiga ko‘ra psixologiya fanining predmeti psixikani emas, balki inson va hayvonlar xatti-harakatini  o‘rganishga yo‘naltirilmog‘i lozim. Bixeviorizm vakillarining fikricha. psixologiyaning bosh vazifasi faqat tashqi ta’sir bilan unga qаytariladigan reaksiyalar o‘rtasidagi bog‘lanishlarni aniqlashdan iboratdir. Bixeviorizmning ma’naviyatga zid jihati shundaki, u ongning inson xulqida tutgan o‘rni va uni ilmiy jihatdan o‘rganish mumkinligini inkor etadi. O‘tgan asrning boshlarida bixeviorizm tamoyil va usullari pedagogika sohasida, xususan, bolalarni tarbiyalashda keng qo‘llangan. Hozirgi vaqtda ayrim G‘arb mamlakatlarda ruhiy xasta kishilarni davolashda foydalanilmoqda.