Londonlik Margaret MakKolum har kuni metroga tushib, bekatda yangraydigan ovozli e’lonni eshitib o‘tirardi. “Mind the gap”, ya’ni “Chiqayotganda ehtiyot bo‘ling” deya bong uruvchi ushbu so‘zlar 1950 yilda Osvald Lourens tomonidan o‘qilgan va shundan buyon metroning har bir bekatida doim yangrab turgan.

2007 yilda Osvald vafot etgach, rafiqasi chuqur qayg‘uda qoldi. Lekin ayol anduhini biroz bo‘lsa-da kamaytirish yo‘lini topdi. U har kuni metroga tushib, erining ovozini, bir og‘iz gapini takror-takror eshitish orqali uni o‘zining yonida his qilishdek baxtga erishdi.

Biroq taraqqiyot asrida o‘zgarmaydigan narsaning o‘zi yo‘q: metrodagi e’lon ham robot ovoziga almashtirildi. Ilojsiz qolgan Margaret Londonning transport boshqarmasiga murojaat qilib, uyda eshitib yurish uchun  ovoz yozilgan kassetani so‘radi.

Ayolning ta’sirli hikoyasini eshitgan transport kompaniyasi o‘z insoniy qiyofasini ko‘rsatdi va ajoyib ishga qo‘l urdi. Sadoqatli bevaning uyi yaqinida joylashgan “Embankment” bekatida e’lonning Osvald Lourens o‘qigan varianti yangraydigan bo‘ldi. Kompaniya bu ishi bilan bir tomondan insonlararo muhabbatga ehtiromini bildirdi, boshqa tomondan Osvald va Margaret muhabbatini London ahliga har kuni eslatib turuvchi ma’naviy yodgorlik yaratdi.