Ikki yil oldin yaqin do‘stim vafot etdi. Bugun uning telefon raqamidan qo‘ng‘iroq bo‘ldi.

Hech kutmagandim!..

– Labbay, – dedim. Kichik o‘g‘li ekan. O‘ziga velosiped olib berishimni so‘radi.

–Xo‘p bo‘ladi, bugun albatta olib boraman, – dedim va ortidan so‘radim:

–Meni kimligimni bilasanmi?

Bolakay shunday javob berdi:

–Yo‘q, sizni tanimayman. Uydan dadamning rasmlarini tomosha qilib o‘tirgan edim, ular orasidan dadam bilan bir kishining rasmi chiqib qoldi. Rasm orqasida esa shu raqam va shunday yozuv bor ekan:

– «Bolajonlarim, agar vaqti kelib biror narsaga ehtiyojlaring bo‘lsayu meni topa olmasalaring shu raqamga qo‘ng‘iroq qilib aytinglar. Bu ham menman, faqat boshqa yerda yashayman».