Sahroda rohib yashar, u odamlarga quduqdan suv olib berardi. Ammo negadir juda kamgap edi.

Bir kuni undan so‘rashdi:

– Nega sokinlikni sevasan? Jimgina yashash senga nima beradi?

Rohib quduqqa tashlab qo‘yilgan chelakni tortib oldi va savol bergan odamdan unga qarashni so‘radi:

– Quduqda nimani ko‘ryapsiz?

– Hech narsani! – javob berdi savol bergan kishi. Rohib undan biroz kutib turishini iltimos qildi-da, yana so‘radi:

– Endi qarang.

– O‘zimni ko‘ryapman! – dedi haligi odam bu safar.

Rohib aytdi:

– Birinchi qaraganingizda suv chayqalib turgandi, shunga hech narsani ko‘rmadingiz. Ikkinchi qaraganingizda u tingan edi va siz o‘z aksingizni ko‘ra oldingiz. Sokinlik ham xuddi shunday. Uning yordamida inson o‘zini topmog‘i mumkin.

Yapon rivoyati