Mehmonimiz bilan birga bozorga chiqishga to‘g‘ri keldi. Ancha vaqt bozor aylandik. Do‘konma-do‘kon pishiriqlar, boshqa narsalar sotib yurganlardan tortib, do‘kondorlargacha, yoymachilargacha, hammaga ishida, tirikligida yordam berayotgan, bir-birini tushunishga va zarur tovarni topishga imkon berayotgan tilimiz...

“Mana marojniy, xolodilnikdan olingan. Opqoling, opa!”

“Fruktoviy kampotlar. Olchali, smorodinali, persikli. Qanaqasidan beray?”

“Keling, jenskiy kerakmi sizga? Bu yoqda letniy ko‘ylaklar. Yangi keldi, Bishkek, kachestvenniy…”

“Klassicheskiy kerakmi yo vecherniymi. Ana shu siniy sveti, keyin korichneviysi sizga tushadi. Primerka qilib ko‘rasizmi?”

“Perashkalar, qaynoq, op qolilar!”

“Kenayi, biz faqat optom sotamiz”.

“Shu fioletoviyni aytyapsizmi? Oldingi sezondan ostatka. Deshovkamas, oling, arzon bervoraman”.

“Jenskiy, mujskiy, detskiy naskilar. Opketing, arzon. Letniy yupqalari kelgan”.

“Sizga fransuzkiy dlinoy ko‘ylaklar yarashadi. Ko‘ring, mana bu vorotniklilarini. Optom olsangiz, ustupka qilamiz”.

“Poyas bilan kiysangiz ham bo‘ladi, poyassiz ham”.

“Bosonojka kerakmi sizga? Podoshi qanaqa bo‘lsin?”

“Hozir skidka vaqti. Ikkalasini oling”.

Tilimizni hakka cho‘qiganmi? Ahvol og‘ir, hatto juda og‘ir... Bu ahvoldan qanday chiqamiz? Shu xalq emasmidi – bu bebaho xazinani – tilimizni yaratgan?

XTilni xalq saqlab qolmasa, uni avlodlarga butun holida yetkazib bermasak, kelajak oldida javob bermaymizmi?

Bir yilda 10 minglab kitob chiqsa ham ko‘p emas. Qachondir kitobga yoppasiga qaytamiz va o‘shanda tilimizni ham saqlab qolamiz

Sizningcha, tilni xalqimizga qaytarishning qandaydir yo‘li bormi?

Ma’mura ZOHIDOVA