Ehtiros – maʼnaviy hodisa, ruhiy jarayon boʻlib, kuchli va nisbatan qisqa muddatli emotsional holat; inson uchun hayotiy muhim vaziyatlarning tez oʻzgarishi bilan bogʻliq, ichki tugʻyon va keskin ifodalangan holat tarzida kechadi. Ehtiros sodir boʻlgan voqeaga javob koʻrinishida paydo boʻladi. Ehtirosning asosida ichki ruhiy holatning his qilinishi yotadi. Insonning mayllari, intilishlari, istaklari yoki oʻz oldiga qoʻygan talablari bilan aloqadorlikda yuzaga kelishi mumkin boʻlgan ehtiros quyidagi oʻziga xos xususiyatlarga ega boʻladi:

1. Ehtirosli kechinmalarning otilib yuzaga chiqishi. Ehtiros vaqtida odam atrofdagilarni sezmasligi, sodir boʻlayotgan voqealarda oʻzining shaxsiy harakatlariga hisob bermasligi ham mumkin.

2. Ehtirosli kechinmalarning qisqa muddatligi. Ehtiros tez kechadigan jarayon boʻlgani uchun uzoq vaqt davom etmaydi va tezda soʻnadi.

3. Ehtirosli kechinmalarning maʼlum darajada nazorat qilinmasligi. Ehtiros kuchiga koʻra bunday nazoratsizlik katta va kichik boʻlishi mumkin. Odam ehtiros holatida oʻz xatti-harakatlarini ongli nazorat qila olmaydi, boshqara olmaydi, baʼzida nima qilayotganini tushunmaydi, oʻzini qoʻlga ola bilmaydi. Ehtirosli kechinmalar tomonidan boshqarilayotgan odam bu kechinmalarning xarakteri va ahamiyatini zaif anglaydi.

4. Ehtirosli kechinmalarning keskin ifodalanishi. Kuchli ehtiros insonni butunlay qamrab oladi va uning hayotiy muhim chegaralarigacha yetib boradi. Ayniqsa, ehtiros holatida ong faoliyatida keskin oʻzgarishlar kuzatiladi: aqlning taʼsiri torayadi va kechinmalar bilan uzviy bogʻliq boʻlgan tasavvur va belgilarning miqdori keskin kamayadi. Ehtirosli kishi boshqalardan ehtirosli kechinmalari va tuygʻularining kuchliligi bilan ajralib turadi.