Tasavvur – olamdagi narsa va hodisalarning sezgi aʼzolariga taʼsir qilib, miyada saqlangan hosilalari asosida qayta tiklangan obrazi, shuningdek, izlash, izlanish, tadqiqot, xayol surish kabilar natijasida paydo boʻladigan histuygʻular majmuini ifodalovchi tushuncha. Bir narsa yoki hodisani oʻylab, uni zehnda gavdalantirish, xayolga keltirish ham tasavvur boʻladi. Tasavvur hissiy bilishning oliy bosqichi boʻlib, undagi obrazlar umumlashgan tarzda namoyon boʻladi. Tasavvur sezgi va idrok bilan uzviy bogʻliq, lekin ulardan farq qiladi. Sezgi va idrok aynan hozirgi holatga tegishli boʻlsa, tasavvur ayni vaqtda hozirga holatga ham, oʻtmishga ham taalluqlidir. Bu, ayniqsa, badiiy ijod tabiati va ijodkorlar faoliyatiga xosdir. Zero, olis-olis zamonlarni tasavvur qilmay turib, oʻtmish haqida asar yozib boʻlmas edi. Tasavvurning oʻziga xos xususiyatlaridan yana biri shuki, u barqaror emas, ongda uzoq vaqt saqlanmay, boshqa yangi tasavvurlar bilan almashinib, oʻzgarib turadi. Uning shu xususiyatini fahmlagan odamzod uni saqlab qolish maqsadida yozuvni va qogʻozni ixtiro etgan. Yozilgan, qogʻozga tushirilgan tasavvurning izlari saqlanib qoladi va maʼnaviy mulkka aylanadi.