Tanishish – avval bir-birini tanimagan kishilar oʻrtasidagi muloqotda oʻzaro oʻzini tanitish, suhbatdoshi haqida maʼlumotga ega boʻlishni anglatuvchi tushuncha. Muloqot va nutq odobi tarkibiy qismi sifatida tanishish bir necha maqsadlarga qaratiladi: 1) suhbatdoshga oʻz ismi, familiyasi, otasining ismi haqida maʼlumot berish (yoki undan maʼlumot olish). Muloqotning turli hollari oʻzaro tanishuvga muayyan cheklovlar qoʻyadi. Xizmatga oid, maʼmuriy tanishish toʻliq tanishtirishni talab etadi, maishiy aloqa esa, zarur boʻlgan maʼlumot bilan cheklanishi mumkin; 2) suhbatdoshni uni qiziqtirayotgan masalalar boʻyicha xabardor qilish. Tanishish vaziyatida eksplitsit (oshkora) va implitsit (yashirin) jihatlar mavjud. Oshkoralik aniq tarzda qoʻyilgan savollarga javobdan iborat boʻladi. Yashirin holatdagi tanishish nafaqat avvaldan kelishilgan maʼlumotni oʻzaro almashish, balki insonning qiyofasi, tabiati, obroʻsi haqidagi tasavvurlarni hosil qilish jarayoni hamdir. Shuning uchun tanishish jarayonida muloqotning barcha unsurlari – kiyinish tarzi, fahm-farosat, vaziyat va holatga muvofiqlik, xulqiy tajriba, soʻzlashuv odobi, oʻzini tuta bilishlik muhim ahamiyat kasb etadi.

Tanishish salomlashishdan boshlanadi. Salomlashishning rasmiy yoki norasmiy tarzi tanishish jarayonining qay yoʻsinda borishini belgilaydi. Birinchi holda bir suhbatdoshning boshqasiga shaxsiy qiziqishi yoʻqligi maʼlum boʻladi. Bunda bir-birlari haqida ortiqcha maʼlumot almashinmaydi. Ikkinchi holdagi tanishishda norasmiy maʼlumotlar bilan keng almashish mumkin. Tanishish vaqtida erkak kishiga ayol tanishtiriladi. Ayol oʻz ismini aytadi va zamonaviy odatga koʻra, qoʻl uzatishi mumkin. Birinchi boʻlib keluvchi (agar u kerakli joyga murojaat etayotganiga aniq ishonsa) oʻzini tanishtiradi. Tanishish jarayonida muayyan munosabatni oydinlashtirmaydigan ortiqcha savollarni berish, shilqimlik va boshqa holatlar muloqot hamda tanishish odobining buzilishi tarzida qabul qilinishi mumkin.