Jannat – diniy ta’limotlarga ko‘ra, do‘zax tushunchasining ziddi, diniy e’tiqod va talablarni to‘liq ado etadigan, ezgulik ishlarini qiladigan, mehr-muruvvat ko‘rsatadigan, bir so‘z bilan aytganda, taqvodorlarning vafotidan keyin baxtli va farovon yashaydigan makonini anglatadigan tushuncha. Ibtidoiy din shakllarida, urug‘-qabila dinlarida jannat haqida chuqur mazmunga ega bo‘lgan tasavvurlar shakllanmagan edi. Jannat haqidagi tasavvurlar milliy va jahon dinlari paydo bo‘lishi bilan o‘ziga xos shaklda izohlandi. Agar ibtidoiy davrdagi odamlar narigi dunyo yerdagi hayotning yaxshiroq shakli deb tasavvur etgan bo‘lsalar, jahon dinlari ta’limotida jannat va do‘zaxning har biriga alohida ta’rif va tafsirlar berilgan. Diniy aqidalarga ko‘ra, diniy talab va e’tiqodlarni to‘liq ado etgan, marosim va urf-odatlarni bekamu ko‘st bajo keltirgan, yomonlikka, xiyonatga qo‘l urmaydigan, Xudoni qalbi va yuragida saqlaydigan kishilargina jannatga tushishi mumkin. Jannat haqidagi tasavvurlar asrlar davomida kishilarni yaxshilikka, yomon ishlardan o‘zini saqlashga chorlab kelmoqda.