Yolg‘izlik – insonning uzlatdaligini, boshqalardan ajralib qolganini, jamoadan chetlashganini (o‘zini-o‘zi chetlatganini) ifodalovchi holat, kechinma, shaxsiy hissiyot. Bunday vaqtda shaxs ijtimoiy aloqa va munosabatlardan butunlay yoki qisman chetlashadi, uning ichki dunyosida boshqalardan uzoqlashish yuz beradi. "Yolg‘izlik" tushunchasi ko‘p ma’noli bo‘lib, ijtimoiy-falsafiy, ruhiy, sotsiologik ifodalarga ega. Psixologiya nuqtai nazaridan yolg‘izlik turli ruhiy holatlar (depressiya, ilojsiz qolishlik, izdan chiqqan xulq-atvor, to‘laqonli emaslik) tufayli yuz beradi. Falsafiy ma’noda yolg‘izlik ijtimoiy sabablar bilan ifodalanadi: begonalashish, ijtimoiy adolatsizlik oqibati inson dunyoqarashi va jamiyat hayotining ziddiyatliligi natijasi sifatida namoyon bo‘ladi. Yolg‘iz kishi muayyan "vaziyat qurboni", ijtimoiy ajralganlik natijasi, shaxsiy egoizm va o‘zini boshqalardan ustun qo‘yish sifatida ta’riflanishi ham mumkin. Yolg‘izlik muammosining sotsiologik talqini ham har xil. Yolg‘iz kishi biror ijtimoiy guruh (oila, boshlang‘ich jamoa, u yoki bu guruh)da o‘zaro aloqalarning susaygani, munosabatlar mazmuni o‘zgargani va hokazo natijasi sifatida talqin etilishi mumkin. Umuman, sotsiologik tadqiqotlarning ko‘rsatishicha, yolg‘izlik muammosida alohida shaxs va ijtimoiy guruhlar aloqasining bironbir shakldagi tavsifi o‘z aksini topadi. Insonning iste’dodi, qobiliyati va imkoniyati hisobga olinmagan yoki e’tirof etilmagan hollarda ba’zi kishilar ataylab yolg‘iz bo‘lishni xohlaydi va unga biron-bir tarzda erishishlari ham mumkin.