Bir odam majbur boʻlib, tanish savdogarning oldiga qarz soʻrab bordi. Tujjor unga biror arzigulik narsani garovga qoʻysa, pul berishini aytdi. Ehtiyojmand kishi dehqonchilik qiladigan yerini savdogarning nomiga oʻtkazib, qarzni qaytarish vaqtini muayyan qildi. Yerning narxi olingan puldan ancha yuqori edi.

Qarzdor bir qancha vaqtdan soʻng ishlari oʻngidan kelib pul topdi va qarzini olib keldi. Ammo savdogar “Sening mendan qarzing yoʻq, bu yer meniki”, deb turib oldi. Bechora odamning qoʻlidan hech narsa kelmadi, oʻylayverganidan siqilib, yurak xurujiga uchradi. Oʻlimi aniq boʻlgach, oʻgʻlini yoniga chaqirib, qoʻliga bir qogʻozni berib, dedi:

“Agar vafot etsam, tobutimni oʻsha savdogarning doʻkoni oldidan olib oʻtib, ushbu qogʻozni unga berasan”.

Koʻp oʻtmay haligi kishi vafot etdi. Oʻgʻli uning vasiyatiga koʻra tobutni doʻkon oldidan olib oʻtayotib, savdogarning qoʻliga qogʻozni berdi. Tujjor xatni oʻqib, hushidan ketib yiqildi.

Xatda “Men Haqning huzuriga ketdim. Agar qoʻlingdan kelsa borma!” deb yozilgan edi.

Muhammad Rotib NOBULSIY