Diniy g‘oyalar – diniy da’vatlar, aqidalar, ilohiy qadriyat va maqsadlar ifodalangan qarashlar majmui. Ular turli dinlarning amal qilish yo‘lini, mavjudligini ta’minlab beruvchi omil bo‘lib xizmat qiladi. Vijdon erkinligi, insonlarning irqi, millati, dini, nasl-nasabi, jinsidan qat’i nazar, o‘zaro tengligi ta’minlangan, umuminsoniy g‘oyalar ko‘plab davlatlar hayotiga singib borayotgan hozirgi davrda diniy g‘oyalar o‘zining tub mohiyatini saqlagan holda odamzod hayoti, baxtu saodati, tarbiyasi, ma’rifatida bir so‘z bilan aytganda, ruhiy poklanish, yaxshilik va ezgulikka intilib yashashda g‘oyat muhim o‘rin tutadi. Diniy bag‘rikenglik g‘oyasiga tayangan davlatlarda xilma-xil diniy e’tiqodga ega bo‘lgan turli millat vakillari hamjihat bo‘lib, bir zaminda yashab, mehnat qilib kelmoqda. Bu esa kishilarning bir zamin, bir Vatan uchun, olijanob g‘oya va niyatlar yo‘lida hamkor va hamjihat bo‘lib yashashini anglatadi. Qur’oni Karimda keltirilgan "Ey insonlar, darhaqiqat, Biz sizlarni bir erkak va bir ayoldan yaratdik hamda bir-birlaringiz bilan tanishishingiz (do‘st-birodar bo‘lishingiz) uchun sizlarni turli-tuman xalqlar va qabila-elatlar qilib qo‘ydik", degan kalima diniy g‘oyalardagi totuvlik, o‘zaro hamjihatlikning yorqin namunasidir. Hozirgi zamonda bu g‘oya ezgulik yo‘lida nafaqat din dorlar, balki butun jamiyat a’zolarining hamkorligini nazarda tutadi, tinchlik va barqarorlikni mustahkamlashning muhim sharti hisoblanadi.

Dinning ijtimoiy vazifasi – dinning jamiyat ijtimoiy instituti sifatidagi ta’siri, o‘rni, faoliyat doirasini ifodalovchi tushuncha. Din jamiyat, ayrim guruh va shaxslar hayotida rang-barang vazifalarni bajaradi. Insonga Xudoni va uning payg‘ambarlarini tanitish; olamning diniy manzarasini yaratish; tabiat, jamiyat va insonning mohiyatini tushuntirish; yagona e’tiqodga ega diniy guruhlar xatti-harakatlarini tartibga solish; diniy birodarlikni mustahkamlash va qo‘llab-quvvatlash; turli diniy e’tiqodga amal qiluvchilarning bir-biridan farqlarini qiyoslash; diniy ahkomlar, qoidalar, me’yorlar va qadriyatlar asosida ongni boshqarish (bu vazifalar nafaqat e’tiqod, ibodat sohasida, balki inson hayotining boshqa sohalari – oila, nikoh, turmush va hokazoga ham taalluqlidir); turli diniy ta’sir etish vositalari (fatvolar, xabarnomalar, rag‘batlantirish va jazo tadbirlari) yordamida dindoshlar ongiga foniy dunyo va boqiy dunyodagi hayotning mohiyatini singdirish; dindor shaxs yoki guruhlarni o‘zgaruvchan tashqi muhitga moslashtirish; diniy-axloqiy va estetik qadriyatlarni, me’yorlarni shakl lantirish, diniy guruhning bahamjihatligini ta’minlash; din dorlarni diniy qadriyatlar, me’yorlar, ko‘rsatmalar, axloqiy namunalar va muayyan dinga xos bo‘lgan xislat va xususiyatlarga o‘rgatish, ularning o‘zlashtirilishiga erishish; yosh avlodni ajdodlar diniy tajribasidan bahramand etish shular jumlasidandir. Diniy tashkilotlar faqat diniy vazifalarnigina bajarish bilan cheklanib qolmaydi, balki din azaldan ma’naviyatimizning tarkibiy qismi sifatida kishilarni, shu jumladan, yoshlarni ma’naviy-axloqiy jihatdan barkamol, faqat ezgulikka intilib yashaydigan yetuk inson qilib voyaga yetkazishda beqiyos ahamiyatga egadir.