Dadaizm – modernizm yo‘nalishlaridan biri. Unga 1916–1921 yillari T.Tsar asos solgan. Bu oqimda “dada” atamasi muhim o‘rin tutadi. “Dada” haddan tashqari plyuralistik xarakterga ega bo‘lgani sababli aniq ma’noga ega emas. Tsarning fikricha, “dada” hech narsani anglatmaydi. Dadaizmning yirik vakillaridan biri bo‘lgan G.Grossning ta’kidlashicha, dadaistlar sof nigilistlar bo‘lib, hamma narsani inkor qiladi, ular uchun hech narsa muqaddas emas. Ularning timsoli Yo‘qlik, Bo‘shliq, Tuynuk va hokazo. Dadaizm g‘oyalari negizida ongning erkinlikka intilishi bilan uning erksizligi o‘rtasidagi ziddiyat yaqqol namoyon bo‘ladi. Dadaizm vakillarining fikricha, ongning erksizligi rasional mantiq va tilning tafakkur ustidan hukmronligi oqibatida ro‘y beradi. Shu tufayli dadaizm aqlsiz, mantiqsiz, tilsiz erkin fikrlash g‘oyasini ilgari surdi. Tsarning fikricha, “individning asl mohiyati aqlsiz holatdan keyin qaror topadi”. Dadaizm tarafdorlari har qanday pozitiv siyosiy dasturni inkor etadi. Dadaistlar nazarida, badiiy ijoddagina til va mantiqning tanho hukmronligini bartaraf etish, individual ongsizlikdan ozod bo‘lish mumkin, deb hisoblanadi.