Vaqt – olamning asosiy atributlaridan biri boʻlib, makonning zamonda kechishining asosiy mezoni, bu jarayonning davriyligi va davomiyligi, cheksizligini ifoda etadigan tushuncha. Zamon makonda cheksiz boʻlgani kabi, makon ham zamonda cheksizdir. Vaqt ana shu cheksizlikni aniqlashtirish, uni kun va tun, era, asr, yil, oy, soat, daqiqa va soniyalarga boʻlib tasavvur etishga xizmat qiladi. Vaqt faqat bir tomonga, ilgariga qarab boradi. Uning qaysi nuqtada boʻlgani va qaysi nuqtada yakun topishi – noma’lum. U obyektiv jarayon boʻlib, uni toʻxtatib ham, orqaga qaytarib ham, tezlashtirib ham boʻlmaydi. Vaqt inson umrining mazmunini ham ifoda etadi. Vaqtning obyektiv xususiyatlari inson ma’naviyatining shakllanishiga, uning hayot haqiqatini anglashiga kuchli ta’sir koʻrsatadi. “Vaqt – odil hakam”, “Hammasini vaqt koʻrsatadi”, “Vaqtning oʻzi tarbiyalab qoʻyadi”, “Vaqtdan oʻzib boʻlmaydi” kabi hikmatli soʻzlar ham vaqt mezonini inson hayotida qanchalik katta oʻrin tutishini koʻrsatadi. Vaqt inson uchun eng buyuk qadriyatdir. Jahon tarixidagi buyuk shoir va yozuvchilar, allomalar vaqt insonga kuch-gʻayrat, ezgu ishlarga sarflash, mazmunli umr kechirish uchun berilgan beqiyos imkoniyat ekanini ta’kidlab, uning har bir daqiqasini qadrlashga da’vat etganlar.