Tanosux – ma’naviy olamga xos hodisa sifatida talqin etiladigan va qadimda ruhning bir jism (o‘lik)dan boshqa jism (o‘simlik, hayvon, inson)ga o‘tishi haqidagi ta’limot. Bu aqida braxmanizm, buddizm, monizm, orfizm, pifagorizm, platonizm va boshqa ta’limotlarda mavjud bo‘lgan. Tanosux haqidagi qarashlarga ko‘ra, insonning ruhi o‘limidan keyin qilgan amallariga yarasha boshqa bir yaxshiroq (agar u to‘g‘ri hayot kechirgan bo‘lsa) yoxud aksincha, yomonroq bir jismga o‘tadi. Tanosux yo ayiruvchi, yo birlashtiruvchi bo‘ladi. Birlashtiruvchi tanosux ma’danlar olamidan boshlanib, o‘simlik va hayvonot orqali komil inson ruhigacha tadrijiy ruhiy rivojlanish bosqichlarini bosib o‘tadi. Ayiruvchi tanosux o‘z navbatida, nasx (inson ruhining bir tanadan boshqa tanaga o‘tuvchi), masx (ruhning tanasidan hayvon jismiga ko‘chishi), rasx (insonlarga ko‘chishi)ga bo‘linadi. Islom ta’limotida tanosux nazariyasi rad etilsa-da, ammo buddizm va zardushtiylik dinlari ta’sirida bo‘lgan musulmon mamlakatlari aholisi qarashlarida, imomiya, nusayriya kabi shia oqimlarida uning ayrim unsurlari ko‘zga tashlanadi.