Entuziazm (yunoncha entusiasmos – ilohiy zavq-shavq, jonbozlik) – biror bir g‘oya, ideal yoki maqsadga zavq-shavq bilan, jon-dildan berilishni, oliy qadriyatlarga intilishni ifodalovchi tushuncha. Antik davrda entuziazm, eng avvalo, shoir va rassomlar ijodida ilohiy quvvat asosida jonbozlik bilan nodir san’at asarlarini yaratishda namoyon bo‘lgan. Entuziazm adabiyot va san’at sirlarini o‘rganish va ijod yo‘llarini tadqiq qilishni ham qamrab olgan. Antik davr faylasuflari ilohiy go‘zallikka yetish niyatida jonbozlik bilan qilingan mehnatni entuziazm deb ta’riflagan. Entuziazm falsafiy-axloqiy hodisa sifatida inson faoliyatini belgilovchi va yo‘naltiruvchi ma’naviy mezon rolini ham o‘ynaydi. Entuziazm ijtimoiy faollik darajasini ifodalovchi mezon bo‘lib, shaxs fazilatlari va xarakterini shakllantiruvchi muhim axloqiy tamoyillardan biridir.