Xurofot (arabcha uydirma, behuda so‘zlar, tagi yo‘q gaplar)  –  dev, pari kabi g‘ayritabiiy kuchlarga ishonish va sig‘inish tufayli yuzaga kelgan urf-odat, irim-sirimlar. Xurofot ma’naviy-ruhiy va ma’rifiy jihatdan kishining tabiat va jamiyat, inson tafakkuridagi sir-asrorlarini, narsa va hodisalarni bilishdagi ojizligidir. Xurofot individual va ijtimoiy ko‘rinishda namoyon bo‘ladigan illatlar majmuasini ifodalab, milliy, madaniy, ma’naviy, maishiy hayotda mavjud urf-odatlar bilan aralash tarzda shakllanadi. Xurofotning kelib chiqishi, rivojlanishi va davomiyligiga xilma-xil vositalar sabab bo‘lishi mumkin. Biroq bu vositalarning ostida borliqni tushunmaslik, bilimsizlik, bid’at va mutaassiblik kabi qusurlar yotadi.