Yoziq

(1-o‘rin)

Askar qabridagi yozuv:  “Men otamdan oldin o‘lganman...”

Qo‘chqor Norqobil

Og‘riqli xotira

(2-o‘rin)

Ziyrak besh kundan beri ovqat yemas, nuqul halloslab yugurar, ko‘zlari mo‘ltirab g‘ingshirdi. Doktor chaqirdik, ammo itimizning ahvoli o‘nglanmadi. Aytishlaricha, unga zaharli dori yedirishgan, shu bois jon berolmay qiynalayotgandi...

Bobom urushda jarohatlangan oyog‘ini sudragancha oqsoqlanib uyga kirib ketdi. Birozdan so‘ng ov miltig‘ini ko‘tarib chiqdi va ko‘zlarini ochishga-da madori qolmagan Ziyrakka to‘g‘riladi. It qochmadi, tek qotdi. Ammo bobomning miltiq tutgan qo‘llari dag‘-dag‘ qaltiray boshladi. Rangi o‘chdi. So‘ng gursillab supaga o‘tirib qoldi. Baquvvat qo‘llari bilan avvaliga quloqlarini yopdi, keyin boshini changalladi.

– Yo‘q, yo‘q, do‘stim, Ma’ruf bunday qilolmayman. Sen, albatta, yashaysan! Bo‘ldi, gapirma. Yetkazib boraman... yetkazaman. Faqat chida, chidasang bo‘ldi. Chida do‘stim, chida. –  Bobom bir muddat jimib qoldi. – Do‘stim, meni kechir...

Bobom shunday deb birdan chuqur “uh” tortdi va miltiqni oldi-da, itni shart otib tashladi...

Mastura Bo‘riyeva

Kuyiklar

(3-o‘rin)

Urush. Ocharchilik. Novvoyxonada ishlab qaytgan akaning tuguni beliga bog‘liqligini ko‘rib, singillarning ko‘zida parchalangan umid asta-sekin tomchilay boshladi. Aka aybli boshini egdi:

– Bugun bittayam non kuymadi...

Nilufar Obidova