Ma’ruf ishdan horib chiqdi. Ayolining "Haligi... uyda aytarli hech narsa qolmadi, agar ilojingiz bo‘lsa ishdan qaytayotganingizda bozorga kirib chiqing", degani yodiga tushdi-yu, yuragi ezilib ketdi. U bugun maosh olishi kerak edi... ammo aksiga olib ishxonada maosh berilmadi.

Endi nima qilaman? Ma’rufning boshi qotdi. Tavakkal qildi-yu uyi tomon jo‘nadi. Eshik oldida uni kutib olgan Soliha erining qo‘llarini bo‘sh, ko‘zlarini ma’yus holda ko‘rdi-yu, hammasini anglab yetdi.

– Assalomu alaykum. Charchamadingizmi?

– Va alaykum assalom. Yaxshiman. O‘zing qiynalmadingmi... Aksiga olib bugun maoshimni berishmadi-ya... Uyda hech narsa qolmadi deganding. Bozorga ham kirolmadim.

Ma’ruf kun bo‘yi ro‘za tutgan ayoliga biror yegulik olib kelolmaganidan yuragi tilkapora bo‘lar, uyatdan o‘zini qo‘yarga joy topolmasdi.

Soliha esa eriga tabassum bilan javob qaytardi:

– Mayli. Qaytanga yaxshi bo‘libdi, uyimiz Rasulullohning uyiga o‘xshabdi, dadasi! – deya jilmaydi.

Ular shu turishda ham juda baxtli edilar…

Ruqiya ULUGʻXO‘JAYEVA