Vokzalga ketaverishga yaqin joyda oshxona joylashgan. Odimlar ekanman, kimdir “halol shashliklar bor” deb hayqirsa, kimdir issiq somsa, issiq choy borligini ovoza qiladi, yana kimdir esa plastik kartaga ham savdo qilaverishini jar soladi. Ular asosan o‘rta yoshli kishilar, yigitlar bo‘lgani uchun ovozlari jarangdor yangraydi…

Burchakda 60-65 yoshni qoralagan, ko‘rinishidan qarovsiz ekanligi yaqqol namoyon bo‘lgan bir onaxon ro‘mol ochib eski kiyimlar, ishlatilgan ro‘zg‘or buyumlari, o‘qilgan kitoblarni yoyib o‘tiribdi. Juda tanish chehra… esladim: ishga shoshayotgan paytim bu onaxondan pirashka olib yeb ketardim. Uning hech kimi yo‘qligi, o‘z qornining g‘amini shu yo‘l bilan yeyishi haqida eshitganlarim ham bor edi.

Kitob qiziqishida yoniga yaqinlashdim.

– Xola, endi pirashka sotmaysizmi? – deb so‘radim.

Onaxonning javobidan qattiq ta’sirlandim, atrofdagi sotuvchi-jarchilarga qaradim-u ko‘zimni yerga oldim:

– Hozir Ramazon oyi-ku, uyat bo‘ladi, bolam, uyat…

Odinaxon ABDUVAHOBOVA