Juma kuni edi. Ertalabdan ona-bola tez-tez yurib borardi.

– Oyi, katta bo‘lsam, boy bo‘laman, ko‘p pul topaman-a? – dedi yetti-sakkiz yoshlardagi bolakay onasiga kemtik tishlarini ko‘rsatib iljaygancha.

– Bo‘lasan, bolam, bo‘lasan! – siniqqina jilmayib qo‘ydi onasi.

– O‘shanda singlimni davolatamiz-a?

– Ha, bolam. Tez-tez yuraqol! – onasi astagina koyidi.

Ona o‘g‘lining qo‘lidan yetaklagancha masjid tomon shoshar, bolakay esa bir olam orzu bilan onasining yonida pildirab borardi.

Masjidning yoniga kelgach, onasi o‘g‘liga engashib, sochlaridan silab qo‘ydi:

– So‘zlaring esingdami?

– Ha, – dedi bolakay mung‘ayib va so‘zlarini takrorladi. – “Iltimos, nonga ozgina pul berib keting.”

Bayram OGʻA