Tubanlik – 1) past holatga egalik, pastkashlik; 2) koʻchma maʼnoda, tuban shaxsga xos holat – xususiyat; tuban xatti-harakat, razolat. Tubanlikka borish yoki tubanlikka ketish – tuban holat, xususiyat kasb etishni, tubanlashishni anglatadi. “Tubanlik” soʻzi salbiy xislat boʻlgani “pastlik”, “pastkashlik” soʻzlari bilan uygʻunlashib ketadi. “Pastkash odamlardan haq soʻzni eshitib boʻlmaydi. Tagi past odam eʼtiborga noloyiqdir. U hech qachon yaxshini eʼtiborga olmaydi. Oʻzining yomon feʼlini yaxshi koʻrgan pastkash, muqarrarki, xalq orasidagi yaxshilarni yoqtirmaydi. Odamlarning qilmishlaridan ayb axtargan odamning oʻzi aybsiz boʻlishi mumkin emas. Kishining barcha xayollari buzuq boʻlsa, toʻgʻri fikrdagi odamlarning hammasiga hasadchi boʻladi. Odamlarning xursandchilikdan ichgan mayini qon deb biladi, taajjubki, oʻzi ham ichkisi kelib hasrat bilan qon yutadi. Naqd boylikning ofati oʻgʻri boʻlganidek, yaxshilar hasadgoʻy odamlardan doim ozor tortishadi”, – deydi Alisher Navoiy. Insonga oliy fazilatlardan yana biri bosiqlik, halimlikdir. Aksincha, yomonlik, tubanlik, yuzsizlik eng yaramas xislatlarga kiradi (M.Qoshgʻariy. Devon).