Paygʻambar (forscha xabar beruvchi, mujda keltiruvchi; arabcha nabiy, rasul) – Allohning xohish-irodasini, dinini bandalariga yetkazuvchi, Allohning oʻzi tanlagan vakili. Paygʻambar Alloh bilan bandalari oʻrtasidagi elchi. Paygʻambarlarning birinchisi Odam (a.s.) boʻlsa, oxirgisi Muhammad (s.a.v.)dir. Paygʻambar bilan bir qatorda koʻpincha “rasul” atamasidan ham foydalaniladi. Ammo “rasul” soʻzi oʻziga xos maʼnoga ega. Rasul (arabcha elchi) – islom anʼanasiga koʻra, Alloh tomonidan tanlab olinib, vakil qilingan, targʻibot, daʼvat qilish vazifasi topshirilgan, ilohiy kitob nozil qilingan toʻrt paygʻambarga (Muso a.s., Dovud a.s., Iso a.s., Muhammad s.a.v.)ga nisbatan qoʻllanadigan tushuncha. Nabiy kitob nozil qilinmagan paygʻambar, shu bois hamma nabiy paygʻambardirlar, ammo nabiylarni rasul deb boʻlmaydi. Aqidaga koʻra, 124 ming paygʻambar yashab oʻtgan. Qurʼoni Karimda 25 nafar paygʻambarning ismi zikr etilgan.