Odamgarchilik – yuksak maʼnaviy fazilatlardan biri boʻlib, begʻaraz yordam koʻrsatish, beminnat xizmat qilish, insoniy burchni ado etish bilan bogʻliq xususiyatni ifodalaydigan tushuncha. Shuningdek, odamgarchilik oʻzaro munosabatlarda mehr-oqibat, shafqat, insonparvarlik tamoyillarining namoyon boʻlishini anglatadigan axloqiy sifat hamdir. Odamgarchilik qadimiy maʼnaviy qadriyatlardan biri, u azaldan oʻzaro mehr-shafqat, begʻaraz yordam, xayriya ishlari, saxovat kabi tuygʻularda yorqin namoyon boʻlib kelgan. Biroq odamgarchilik jamiyat va davlat manfaatlariga zid, noqonuniy xatti-harakatlarga olib kelmasligi kerak. Odamgarchilik shaxslar xatti-harakatida, turmush tarzida, kundalik voqea-hodisalar asnosida koʻrinadigan fazilatlar – xayrixohlik, hurmat-ehtirom, hamdardlik, ishonch bildirish, olijanoblik va saxovat koʻrsatish, himmat, oʻzgalar uchun halovatdan kecha olish kabi xususiyatlarning mujassam holatda namoyon boʻlishidan tashkil topadi. Kishilarda odamgarchilik xususiyati asta-sekin, bosqichma-bosqich shakllanadi. Odamiylikni, odamgarchilikni har qanday shaxs, har bir odam oʻz xatti-harakati, qilayotgan ishi, bajarayotgan vazifasi orqali har kuni, har daqiqa namoyon etishi mumkin. Bunday ibratomuz xatti-harakatlar, ijtimoiy munosabatlar odamgarchilik deb atalmish ulugʻ tuygʻuga ulanadi va Vatan, el-yurt, xalq manfa ati, bashariyatning ezguligi yoʻlida qilinayotgan olijanob hamda beminnat xizmatlar qatoridan joy oladi. Shuning uchun hazrat Alisher Navoiy bobomiz: “Odamiy ersang, demagil odami, Onikim, yoʻq xalq gʻamidin gʻami”, deb odamgarchilik tuygʻusining qadr-qimmatini yuksak ehtiros bilan kuylagan. Odamgarchilik fazilati jaholat, bagʻritoshlik, shafqatsizlik, loqaydlik kabi illatlarga zid tushuncha sifatida talqin qilinadi. Insoniylik qiyofasini yoʻqotgan, nojoʻya yurish-turishi, axloqsizligi tufayli nazardan qolgan kimsalar shuning uchun “odamgarchilikdan chiqdi” deb baholanadi, uyatga qoladi.