Moʻtadillik (arabcha qaddi-qomati kelishganlik, rasolik; mutanosiblik; oʻrtachalik, oʻrtamiyonalik) – oʻrtacha, hammaga maʼqul vaziyat, holatni anglatadi. Moʻtadillik iborasi ijtimoiy maʼnoda qoʻllanganda insof, diyonat tushunchasiga mos keladi. Xususan u Sharq falsafasida shunday talqin etiladi. Bu maʼnoda moʻtadillik – kishining muayyan jamiyatning axloq meʼyori nuqtai nazaridan oʻz xulq-odobini nazorat qilishi va xolisona baholashidir. Moʻtadillik – vijdonli odamning, jamoaning jamiyatga yoki boshqa kishilarga nisbatan oʻz xulq-atvori uchun maʼnaviy javobgarlik hissi hamdir. Agar kishi biror ishni toʻgʻri bajarsa, unda ichki qoniqish paydo boʻladi, vijdoni pok boʻladi, atayin notoʻgʻri bajarsa, moʻtadillikdan chiqqan boʻladi. Moʻtadillik kishini biror ishni qilishga undasa yoki qilishdan tortsa, bunda u qalb amri tarzida boʻladi. Yuqoridagi xislatlarga ega boʻlgan kishi albatta moʻtadil hayot kechiradi va moʻtadillikka ega boʻladi. Moʻtadillik atamasi tabiiy-ijtimoiy voqea-hodisalar, masalan, ob-havoga nisbatan ham moʻtadillik atamasi qoʻllanadi. Ob-havosi moʻtadil mintaqa deganda issigʻi ham, sovugʻi ham kishini qiynamaydigan, uning tanasiga xush yoqadigan joy, hudud tushuniladi.