Matonat – belgilangan maqsadga erishish yo‘lida uchraydigan qiyinchilik va to‘siqlarni yengib o‘tishda sabr-toqat, sabot va bardosh bilan qilingan xatti-harakat va shaxs xulq-atvoriga xos bo‘lgan kuchli irodani ifoda etuvchi xislat. Matonatli inson har qanday murakkab vaziyatda chyeksiz sabot va chidam, qat’iyat bilan muvaffaqiyatsizlikdan cho‘chimasdan, ta’na-malomatlar, boshqalarning qarshiligiga qaramay, ko‘zlagan ezgu maqsadiga erishish uchun o‘zida ruhiy va jismoniy kuchni to‘liq safarbar eta oladi. Jahon va Vatanimiz tarixida qalbida ana shunday jasorat, ulkan matonat hissi nihoyatda kuchli bo‘lgan insonlar har qanday murakkab vaziyatda ham adolat va haqiqat yo‘lida o‘zini ayamay, el-yurt uchun qanday ibratli ishlarni amalga oshirganini ko‘rish mumkin. Ana shunday matonatli inson – Zulfiyaxonim ayriliq va hijron azobini boshidan kechirgan, ammo g‘am-anduh va hasratlarni matonat bilan yengib, tog‘dek bardoshi bilan vafo va sadoqat ramziga aylangan. Minglab ana shunday insonlar hamma zamonlarda ham barchamiz, butun insoniyat uchun fidoyilik, jasorat va matonat timsoli bo‘lib kelgan.