Maishatbozlik – yuksak ma’naviyat tamoyillariga zid tushuncha bo‘lib, maishat, aysh-ishratga berilishni ifodalovchi illat. Maishatbozlik atamasi barcha zamonlarda salbiy ma’noda qo‘llab kelingan. Maishatbozlik faqat o‘z manfaatini ko‘zlagan, birovlarning hisobiga aysh-ishrat qilishga intilayotgan kishilar uchun xos xususiyat hisoblanadi. Maishatbozlik pokiza oilaning, farzandlar tarbiyasining kushandasi hisoblanadi. Chunki maishatbozlikga ruju qo‘ygan odam oilasi, farzandlari, ota-onasini unutadi, maishatbozlikni deb u hamma narsadan kechishga tayyor bo‘ladi. Bu esa jamiyat uchun xavflidir. Bundan tashqari, ayrim rivojlangan mamlakatlar ijtimoiy hayotiga tobora chuqurroq singib borayotgan iste’molchilik falsafasi, ulkan “lazzatlanish, aysh-ishrat” industriyasining yaratilgani sharqona ma’naviyatga tamoman zid bo‘lgan g‘ayriaxloqiy xatti-harakatlarning qonuniylashtirilishi va eng xatarlisi, bu kabi ma’naviy illatlarni boshqa mamlakatlarga tiqishtirishga urinishlar maishatbozlik avj olishiga xizmat qiladi, ayniqsa, yoshlarimizning axloq-odobi, ma’naviyatini izdan chiqarishi mumkin bo‘lgan g‘oyat jiddiy tahdiddir. Shuning uchun bunday xavf-xatarlarga qarshi izchil kurash olib borish, ularning mohiyati, maqsadlari va oqibatlarini yoshlarimizga tushuntirish maishatbozlikning oldini olishda muhim ahamiyat kasb etadi.